روزی اسب كشاورزی داخل چاه افتاد . حیوان بیچاره ساعت ها به طور ترحم انگیزی

 ناله می كرد بالاخره كشاورز فكری به ذهنش رسید . او پیش خود فكر كرد كه اسب

خیلی پیر شده و چاه هم در هر صورت باید پر شود . او همسایه ها را صدا زد و از آنها

 درخواست كمك كرد . آن ها با بیل در چاه سنگ و گل ریختنداسب ابتدا كمی ناله

 كرد ، اما پس از مدتی ساكت شد و این سكوت او به شدت همه را متعجب كرد .

 آنها باز هم روی او گل ریختند . كشاورز نگاهی به داخل چاه انداخت و ناگهان صحنه

 ای دید كه او را به شدت متحیر كردبا هر تكه گل كه روی سر اسب ریخته می شد

 اسب تكانی به خود می داد ، گل را پا یین می ریخت و یك قدم بالا می آمد همین

 طور كه روی او گل می ریختند ناگهان اسب به لبه چاه رسید و بیرون آمد زندگی در

 حال ریختن گل و لای برروی شماست . تنها راه رهایی این است كه آنها را كنار بزنید

 و یك قدم بالا بیایید. هریك از مشكلات ما به منزله سنگی است كه می توانیم از آن

 به عنوان پله ای برای بالا آمدن استفاده كنیم با این روش می توانیم از درون

 عمیقترین چاه ها بیرون بیاییم

دانشجویی که سال آخر دانشکده خود را می‌گذراند به خاطر پروژه‌ای که انجام داده بود جایزه اول را گرفت.او در پروژه خود از 50 نفر خواسته بود تا دادخواستی مبنی بر کنترل سخت یا حذف ماده شیمیایی «دی هیدورژن مونوکسید» توسط دولت را امضا کنند و برای این درخواست خود، دلایل زیر را عنوان کرده بود:

1-مقدار زیاد آن باعث عرق کردن زیاد و استفراغ می‌شود.

2-یک عنصر اصلی باران اسیدی است.

3-وقتی به حالت گاز در می‌آید بسیار سوزاننده است.

4- استنشاق تصادفی آن باعث مرگ فرد می‌شود.

5-باعث فرسایش اجسام می‌شود.

6-حتی روی ترمز اتومبیل‌ها اثر منفی می‌گذارد.

7-حتی در تومورهای سرطانی یافت شده است.

از پنجاه نفر فوق، 43 نفر دادخواست را امضا کردند. 6 نفر به طور کلی علاقه‌ای نشان ندادند و اما فقط یک نفر می‌دانست که ماده شیمیایی «دی هیدروژن مونوکسید» در واقع همان آب است!