آخی.......!!!

خدا وکیلی جونم بالا اومد تا این وبلاگ رو یه گرد گیری اساسی بکنم!

تازه شده یه وبلاگ باحال که مطالبش رو میشه خوند!!!!!!

اما فکر کنم بیشتر از ۵۰ درصدش رو پاک کردم!

بالاخره چیزی که دیروز آرزوش رو کرده بودم به حقیقت پیوست.این عسل خانوم ما ( که اونم یه جورایی مثل خودم غرور خاصی داره) بهم گفت احساست نسبت به من چیه و من هم........ بهش گیر دادم که تو اول بگو!!!!!! و بالاخره طلسم بعد ۲ ماه شکست!!!

عسل جونم به دنیای من خوش اومدی....

 با روشن شدن همه ی مسائلی که یه زمانی برام یه معضل  لا ینحل بود و  آشنا شدنم با کسی که بعد از ۱۰ ماه تلاش بی وقفه پیداش کردم  و با قبولیم تو دانشگاه  تقریبا زندگیم شکل تازه ای به خودش گرفته.

و بالاخره قرار شد که مغازه پدرم رو واسه همیشه تعطیل کنیم و من به جاش خدمات نرم افزاری و فروش لوازم جانبی کامپیوتر بزنم و ......

اما هیچ کدوم از اینا به اندازه آشنا شدنم  با این خانوم  خانوما خوشحالم نکرده...

راستش اون هنوز نمیدونه که اصلا یه همچین وبلاگی دارم! به خاطر تجربیاتی که داشتم تمام این مدت رو فقط رو شناختش کار کردم. و درست لحظه ای که فکر میکردم انتخابم اشتباه بوده .........فهمیدم که دوسم داره...   اما هیچ کدوم تا حالا مستقیم به هم نگفتیم که...

دلم  میخواد همه چی اون طوری پیش بره که یه رابطه ی کامل رو به وجود بیاره.

تموم شد. تمام مشکلات من تموم شد.

دیگه داریم زندگی میکنیم... و صد البته  زندگی همه ما مشکلات خاص خودشو داره.اما من  احساس خوشبختی میکنم.چون امید به زندگیم رو به دست آوردم.بالاخره کسی رو پیدا کردم که به خاطرش نفس بکشم.به خاطرش تلاش کنم.این جزیی از روحیات و وجود منه.من اینطور احساس خوشبختی میکنم.

دلم لک زده واسه اینکه فریاد بزنم  دوست دارم ........ و اینو از زبون خودشم بشنوم اما..... شاید هنوز خیلی زود باشه.اون امسال  با وجود رتبه ی خوبی که به دست آورده بود قبول نشد و باز داره میخونه واسه دانشگاه. و این برای من یه فرصت استثناییه که بتونم شرایط رو واسه یه آینده هر چه بهتر آماده کنم... با  وجود اینکه هیچکدوممون حرفی از ازدواج و این جور چیزا نزدیم اما فکر کنم تو این ۲ ماه تا حدی از هم شناخت پیدا کردیم و حس میکنیم میتونیم که یه زندگی رویایی رو داشته باشیم هر چند که اون افکارش مثل من رمانتیک نیست! اما خیلی مهربونه.

 باورم نمیشه.تمام زندگیم رو دنبال یه همچین دختری بودم...

خیلی دلم میخواست این وبلاگ رو کسی نمیخوند که راحت توش مطلب بنویسم اما دیگه غیر ممکنه همچین اتفاقی بیفته!!!!!

به زودی نصف مطالب وبلاگم رو پاک میکنم.خاطرات این ۴ سال رو به نقاب خاک میسپارم. ذهنم رو از تمام این مسائل خالی کردم و از آخرین امتحان هم سر بلند بیرون اودم!! ( اینم بماند) نمیخوام  خانومی وقتی این وبلاگ رو میخونه طور دیگه ای فکر کنه. هر چند میدونه که با چند نفر ارتباط داشتم و جریانات چی بوده. واقعا خوشحال شدم که درکم کرد... اما هیچ دلیلی نمیبینم که وبلاگ نازنینم رو آلوده کنم به ..( بی خیال)

حالا مطمئنم که به اون چیزی که میخوام میرسم...

من هیچ وقت عاشق نبودم.اینو با همه ی وجود میگم که همه ی اینا یه اشتباه بیشتر نبود.....واقعا یه اشتباه بیشتر نبود...   دیگه هیچ احتیاجی به توضیح نیست.

فقط یه چیزی باید به یه نفر بگم و اونم اینکه :

دوست دارم خانومی.باور کن  دست خودم نیست اما... زیاد نمیتونم کلامی ابراز عشق کنم.فکر کنم یه کم دیگه زمان لازمه.تا جاییکه  بتونیم جزیی از یک وجود باشیم... شاید بعدا که این مطالب رو بخونی از دستم شاکی بشی که چرا  این حرفا رو تو دلم نگه داشتم.اما خودت بهتر میدونی چرا....

مطلبی  رو که نوشته بودم به احترام یه نفر پاک میکنم... خاله نرگسم.

واقعا دیگه حالم از این جریانات و از این وبلاگ به هم میخوره... تا حالاشم سعید نذاشته پاکش کنم.

و تنها چیزی که با هزار بدبختی و اراده خودم تونستم به دستش بیارم کنترل همه جانبه رفتار و احساسات و زندگی و تصمیمیه که واسه آینده گرفتم...

من میرم. واسه  یه مدت نامعلوم.

نمیخوام این وبلاگ محلی باشه برای.....

خواهشا فراموش کنین که همچین وبلاگی وجود داره.جدی میگم.  امیدوارم مرور زمان هم کمکتون کنه که فراموش کنین..

من هستم. و زندگی خواهم کرد ...

تنها کاری که ممکنه انجام بدم ترجمه ی آهنگای خارجیه و بس.....

 و اگه احیانا روزی برگشتم ۵۰ درصد مطالب  وبلاگ رو پاک میکنم...

به امید دیدار